ارائه کننده: مریم فراهانی
استاد راهنما: دكتر سيدحسام الدين ذگردي
استاد راهنماي دوم: دكتر علي حسين زاده كاشان
استاد مشاور: دكتر احسان نيك بخش
استاد داور داخلي: دكتر محمدمهدي سپهري، دكتر سيدكمال چهارسوقي
استاد داور خارج از دانشگاه: دكتر فريبرز جولاي، دكتر محمدرضا اكبري جوكار
نماينده تحصيلات تكميلي: دكتر سيدكمال چهارسوقي
تاریخ: 1403/02/29       
ساعت: 7:20
مكان: اتاق 315 دانشکده فنی و مهندسی

چکیده:
هدف این رساله مدل سازی ریاضی مسائل مرتبط با مسیریابی خودروهای خودران تجاری در صنعت لجستیک است. در این راستا ابتدا یک مسئله مسیریابی با در نظر گرفتن ناوگان ترکیبی متشکل از خودروهای معمولی(CV) و خودران (AV) مورد مطالعه قرار گرفت. یک مدل ریاضی و روش حل فراابتکاری VLNS با توجه به ویژگی­های خودروی خودران توسعه داده شد. سپس مسئله اندازه ناوگان و مسیریابی وسیله نقلیه(FSMVRP)  با در نظر گرفتن پاندمی کووید 19 بعنوان یک اختلال که منجر به ریسک کمبود راننده در ناوگان می­شود، مورد بررسی قرار گرفت. جهت حل مدل پیشنهادی از الگوریتم هجینگ پیشرونده  (PHA) استفاده  شده است و تحلیل حساسیت نشان می ­دهد که استفاده از AV ها تحت اختلال بیماری­های عفونی برای بهبود عملکرد ناوگان توصیه می­شود. علیرغم مزایای استفاده از خودروی خودران در ترکیب ناوگان، فقدان زیرساخت‌های لازم جاده ­ای، ناوگان ­های حمل و نقل را برای استفاده از خودروهای خودران محدود می‌کند. در ادامه، استراتژی مکان­ یابی جاده ­ها جهت فراهم نمودن زیرساخت مذکور توسط سرمایه ­گذاران بر اساس یک مدل ریاضی دوسطحی پیشنهاد شده است. این مسئله بصورت یک مدل‌ برنامه‌ریزی دوسطحی عدد صحیح مختلط(MIBP)  فرموله شده و یک الگوریتم تجزیه و فرمول‌بندی مجدد برای حل آن استفاده شده است. نتایج حاصل از مطالعات عددی نشان می­دهد سرمایه­ گذاران جهت افزایش ضریب نفوذ خودروی خودران در ناوگان ­های حمل ­ونقل با تجهیز منطقه سرویس­دهی به تجهیزات لازم و با سیاست بکارگیری یارانه بر هزینه­ های عملیاتی این نوع خودرو می ­­تواند به ضریب نفوذ بالایی از این نوع خودرو دست یابند.