استفاده گسترده از پرتوهای یونساز در پزشکی از یک سو و پیشرفت‌های فنی در فیزیک هسته‌ای از سوی دیگر منجر به کاربردهای جدیدی مانند ساخت نیروگاه های صنعتی، استفاده از پرتوها در پرتونگاری صنعتی، استفاده در کشاورزی و تحقیقات و البته تولید سلاح های هسته ای گردید. پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی، رخدادهای هسته ای مانند جزیره تری مایل (آمریکا)، چرنوبیل (اوکراین) و فوکوشیما (ژاپن) باعث شد به ابعاد گسترده انسانی این گونه سوانح توجه بیشتری مبذول گردد و راهکارهای نوینی در مقابله و مواجهه پزشکی مصدومان پرتوی و هسته ای به کار گرفته شود.
 یکی از راهکارهای کنترل شده برای مواجهه با پرتوهای یونساز و آثار زیانبار آن اندازه گیری دز دریافتی افراد تابش دیده با دزسنج ‌های فیزیکی فردی است. تابش گیری افراد جامعه را نمی توان با دزسنج های فردی انجام داد زیرا در زمان رخداد تابش گیری دزسنج فردی به همراه ندارند. در مواردی که تابش گیری فردی افزایش می یابد یا جمعیت بزرگی در نتیجه رخداد یک سانحه پرتوی تحت تابش قرار می گیرد برای تریاژ و رده بندی مصدومین پرتوی تخمین دز دریافتی ضروری است تا بر اساس میزان دز دریافتی مراقبت های پزشکی لازم صورت پذیرد. تلاش های بسیاری به منظور یافتن نشانگر مناسب برای دزسنجی زیستی آغاز شد که هنوز هم ادامه دارد تا به یک نشانگر مطلوب دست پیدا کنیم.
در مجموعه حاضر به اهم تلاش ها و تحقیقاتی که در زمینه های مختلف صورت پذیرفت، اشاره شده است. همچنین ضمن توضیح کامل روش های استاندارد موجود برای دزسنجی در مواقع رخدادهای پرتوی و هسته ای، به  بررسی هایی می پردازد که در طی بیست سال گذشته در زمینه ژنتیک مولکولی و دستیابی به نشانگر مولکولی (ژنومیک و اپی ژنومیک) مطلوب صورت گرفته است. این کتاب ماحصل دستاوردهای علمی از آغاز تا کنون در زمینه دزیمتری بیولوژیکی یا دزسنجی زیستی است که در 13 فصل و در 550 صفحه با نگاه کاربردی و روشمند تالیف شده است.
توصیف رخدادهای هسته ای و پرتوی در دنیا، پرتوهای اتمی، اندرکنش پرتوها با مواد زیستی و عواقب آن، دزسنجی در سوانح پرتوی، کاربرد روشهای دزسنجی زیستی در سوانح گذشته، نشانگرهای بیوفیزیکی، بیوشیمیایی، ایمونولوزیک، سلولی، سیتوژنتیک، مولکولی و تجهیزات مورد نیاز در آزمایشگاه دز سنجی زیستی و ایمنی در آزمایشگاه از مباحث مطرح شده در کتاب می باشد.